Categories kunst, mijn analoge

Een boekje vol portretten: mijn toelatingsopdracht voor de kunstacademie

IK BEN TOEGELATEN OP DE KUNSTACADEMIE!

Ik ben al ietsje minder hyper dan ik was een paar dagen terug, want toen wilde ik het nog ongeveer in iedereen z’n gezicht schreeuwen. Eindelijk mag ik een opleiding gaan doen die volledig aansluit op m’n passie, namelijk lekker plaatjes schieten! Vanaf september ga ik fotografie deeltijd studeren op de KABK in Den Haag, een opleiding die net zoals de voltijd studie 4 jaar duurt. In principe is het trouwens een voltijd studie, alleen het aantal contacturen is minder. Dus ik mis gelukkig niks en daar ben ik heel blij om. En in dit berichtje laat ik je mijn toelatingsopdracht voor de kunstacademie zien.

En OH wat ben ik blij en gelukkig en happy en wat was ik gesloopt na die toelatingsdag, woensdag 29 maart. Ik had vrij weinig geslapen de dagen ervoor en was vreemd genoeg super actief en wakker en vrolijk (adrenaline I guess?) & ongeveer een halfuurtje nadat ik te horen had gekregen dat ik in september mocht beginnen, stortte ik in. Ik had ook niet anders verwacht.

analoge fotografie blog zelf boekje maken

zelf boekje maken analoge fotografie

Voorbereiding op de toelatingsopdracht voor de kunstacademie

We kregen meerdere opdrachten, maar dit was de opdracht waarvoor nieuwe fotografiewerk gemaakt moest worden. Ik ging aan de slag met m’n geliefde analoge Asahi Pentax, kocht me scheel aan rolletjes, schafte een dummy aan en begon eigenlijk direct na het ontvangen van de opdracht met brainstormen. Ik kan niet tekenen ofzo & vind het altijd lastig te beginnen in nieuwe boekjes (want ik kan niet tekenen en dan wordt het toch lelijk en dan word ik sip dus ik hou de boekjes gewoon mooi), dus ik wilde alles mooi houden haha, maar later schreef en plakte en ging ik met gouden gelpennen in de weer (lekker ordi) en goedkope lijm en allerlei soorten papier en duizend proefafdrukjes enzo.

Het idee achter het boekje

Verklapt, ik maakte dus een boekje. Voor het eerst trouwens, vet leuk om te doen (dikke aanrader, echt)(no sarcasm), maar was er wel ongeveer een nacht mee bezig :’) maar dat gaf niks.

Even super super kort uitgelegd: ik moest een serie van 10 foto’s maken rondom het thema ‘My Club’. Uiteraard veel over nagedacht en vast ook gedroomd :’) en geschreven en uiteindelijk kwam ik uit op multifinaliteit en equifinaliteit (multifinaliteit is dat een specifiek beginpunt kan leiden tot diverse eindpunten, iets wat ik leerde tijdens m’n huidige studie Social Work). Door m’n werk spreek ik met allerlei mensen, over eenzaamheid of psychische stoornissen of somberheid & dat zet mijn eigen leven vaak in perspectief. Ik ging nadenken over anderen van mijn leeftijd en kwam erop uit 25 jarigen te fotograferen, en een voorwerp dat voor hen van belang is voor wie ze nu zijn. Later kwam daar nog wat tastbaar materiaal bij, om meer een experience te bouwen om de foto’s heen.

Ik wilde de 25 jarigen zo puur mogelijk vastleggen: in hun eigen vertrouwde omgeving, niet geposeerd en op hun gemak. Dat was wel een voorwaarde en ik geloof dat dat bij iedereen is gelukt, om zich chill te voelen bij mij en ik bij hen. Ik wilde zo weinig mogelijk veranderen aan de persoon zelf of aan de omgeving om juist de persoon vast te leggen zoals hij of zij is.

Het boekje

Dit filmpje illustreert naar mijn idee het beste hoe het boekje eruit ziet. Je hoort het papier en kan beter inschatten hoe groot het is door mijn handen erbij.

De pica’s

Ik kende iedereen waar ik een foto van maakte, al kende ik de een beter dan de andere. Laura is al jaren m’n beste vriendin, maar Anna en Matías (een stelletje) kende ik vooral van uitgaan, bijvoorbeeld. En allebei vond ik het leuk; met Laura kon ik super veel uitproberen en doen en ze hielp me echt fantastisch <3 en ik leerde Matías an Anna juist weer beter kennen hierdoor, wat ook super leuk was! Iedereen was zo lief en helpend, super fijn.

Matías

Matías was de enige man die ik fotografeerde. Ik vond het juist leuk, want het boekje hoefde niet over vrouwen alleen te gaan. Juist liever niet, eigenlijk. Gewoon, over 25 jarigen. Matías zijn object was een boek dat hem had getroffen; niet zozeer omdat hij het eens was met de visie, maar wel omdat het hem echt aan het denken heeft gezet. Ik vond dat heel mooi, dat het boek zo belangrijk is geweest in hoe hij gevormd is tot wie hij nu is.

Ik vond het super leuk om hem te fotograferen, in het mooie huis van Anna en hem, in de relaxte vibe die er hing en de thee die hij dronk. Hij ging gewoon lekker z’n gang, we praatten en dat was fijn; op die manier kreeg ik naar mijn idee ook ‘echte’ foto’s. Het ging zo lekker chill, hoewel het voor ons allebei nieuw was. Het materiaal in het boekje van hem is jasmijn thee dat uit China kwam. Ik heb er zelf thee van getrokken (want de thee komt in bolletjes en dat kende ik zo nog niet), de jasmijn laten drogen en toen in het boekje geplakt. M’n dummy ruikt nog steeds naar jasmijn, hmm.

zelf boekje maken analoge fotografie
zelf boekje maken analoge fotografie

Malwina

Het eerste wat me opviel bij Malwina was haar kleurenpalet. Heerlijk. Malwina is studente aan de kunstacademie en maakt prachtig en diepgaand werk, dat kan je hier bekijken; ik ben er altijd gefascineerd door. Ik vond het prachtig dat haar kleding en kamer en materialen in het boekje allemaal bij elkaar passen; allemaal pastelkleurtjes en geel en daardoor zo’n fijne sfeer door de pagina’s heen.

Het strand is heel belangrijk voor Malwina omdat ze er rust ervaart, doordat ze er als kind in Polen in de zomer vaak naar toe ging. Herinneringen zijn ook van belang; vandaar het dagboek en de negatieven. Ik vond het prachtig wat ze me vertelde en ben heel blij met deze pagina’s van haar. Ze voelen zo volledig en persoonlijk aan, heel bijzonder. Ook heb ik nog veel meer foto’s van Malwina gemaakt waar ik heel blij mee ben (deze bijvoorbeeld); ze staat er zo mooi op!

zelf boekje maken analoge fotografie zelf boekje maken analoge fotografie

Anne-Fleur

Haar ken je misschien wel van haar super fijne blog flora in the garden . nl. Fleur is zo’n bijzonder en mooi persoon en ik vond het geweldig dat ze voor m’n camera wilde shinen. We hebben ook echt een leuke dag gehad 🙂 even naar Werfzeep geweest (dat was heeeeel tof om te zien en ik heb een seizoenszeepje meegenomen, hoera!) & gekletst & een tweedehands winkel bezocht & thee gedronken. Het was ook mega tof om haar mooie kamer te zien met overal mooie plantjes (en ik heb drie stekjes van haar gekregen!), vandaar dat een plantje in het boekje niet kon ontbreken. Ook haar visitekaartje zie je; Fleur is steeds meer happy met wat ze doet en wat de toekomst haar gaat brengen (lees hier meer) en dat visitekaartje past daar gewoon perfect bij. En I like it.

Haar object was een heel bijzondere; een tattoo op haar hand, een hartje, voor haar tweelingzusje dat nooit meegeboren is. Ik vind het niet gepast als ik daar van alles over ga schrijven en je kan veel beter deze prachtige blog van Fleur zelf lezen, maar je snapt hoe persoonlijk en bijzonder dit voorwerp is. Dankje voor het delen lieve Fleur!

zelf boekje maken analoge fotografie blog

Laura

Laura. Lieve mooie knappe Laura. Zij was echt zo ontzettend supportive tijdens de toelating en heeft me super goed geholpen, door erover te praten, door heel veel te fotograferen en doordat ik haar alles kon vragen. En doordat ze het me ontzettend gunde! Super lief! Ik heb wel twee rolletjes volgeschoten bij haar en ah wat was dat een ontzettend fijne heerlijke ochtend. Het was heel warm, de zon scheen het huis in en zorgde voor schaduwen van de transparante gordijnen en planten, we dronken sterke koffie en voelden ons allebei chill en happy in haar mooie huis. Een aantal foto’s heb je al kunnen zien op m’n Instagram en er zal zeker nog een boel volgen. Ze is gewoon prachtig <3 als persoon en op foto’s.

Ik wilde heel graag iets met schaduwen bij Laura, want daar hou ik van. Ik had een portret fotografie beeldbankje gemaakt op Pinterest & vooral veel uitgeprobeerd bij Lau. Hoe fijn om te doen joh. Haar voorwerp is haar kroontjespen, omdat ze dat eigenlijk al van jongs af aan gebruikt om mee te tekenen en schrijven. Een klein plekje op haar vinger verraadt ook dat ze er veel mee schrijft en heeft geschreven. Ze is er mee opgegroeid en het hoort gewoon bij haar, het hoort bij wie ze is, en ik vond het een prachtig voorwerp. Erbij ligt het geboortekaartje dat Laura maakte voor haar zus.

Als materialen in het boekje heb ik een tekening van Laura en wat materialen die heel erg bij haar passen omdat ze die graag gebruikt, door hoe ze aanvoelen en door de wisselwerking met elkaar. Ze nodigen uit te willen kijken en aanraken. Ik vind dat zelf ook prachtig (ik hou ervan materialen aan te raken, het liefst ook kunstwerken maar dat mag helaas niet), dus ja, super fijn.

zelf boekje maken analoge fotografie

zelf boekje maken analoge fotografie

Anna

Anna is prachtig en toen ik haar foto’s aan het inscannen was, zag ik ook hoe fotogeniek. Ik vond dat iedereen heel goed op de foto’s stond (ik wil hiermee niks afdoen aan de rest namelijk, want ik vond iedereen bijzonder fotogeniek – ik zou het zelf niet kunnen, haha), en Anna is zo puur en mooi en bijzonder en haar foto’s vind ik heel karakteristiek en tof geworden. Ik geloof dat ik echt Anna zie, hoe ik haar nu heb leren kennen. De omgeving vond ik ook hier weer heel mooi; de woning van Matías en haar, met mooie kleuren die matchten met haar kleding en met haar zelf naar mijn idee ook. Ik ben dus niet alleen blij met de portretfoto in het boekje, maar ook met de andere foto’s.

Haar object was een bijzondere; een broche, gemaakt door haar halfzusje zo’n tien jaar geleden. Zo is haar halfzusje toch altijd aanwezig, aangezien ze haar niet zo vaak ziet omdat ze niet in Nederland woont. Ze draagt ‘m voornamelijk bij dit blousje omdat er een knoopje mist en ik vond het een super bijzonder object, omdat je hiermee een herinnering hebt maar ook een persoon die je bij je draagt die belangrijk voor je is. Het voorwerp in het boekje is een gedroogde bloem; Anna had een bos gedroogde bloemen staan en ook hier passen de kleuren en de feeling van deze bloem perfect bij het totaalplaatje.

zelf boekje maken analoge fotografie

zelf boekje maken analoge fotografie

Materialen

Dat waren de foto’s! De boekjes begonnen en eindigden met kalkpapier. Dat is halftransparant papier, verkrijgbaar in meerdere diktes – het kon niet te dik, want dan brak het met het naaien en vouwen van het boekje, maar ik had een mooie dikte. Daar in zat bloemetjespapier, wat ik gewoon heel mooi vond en nog wat meer sfeer geeft aan het hele boekje. Wat voor papier ik gebruikte voor de portretten weet ik niet zo goed meer, maar in ieder geval zacht en niet te dik, en ook niet wit. Voor en na alle personen zat ook weer transparant papier, om zo toch een stukje van die persoon te maken in het boekje, maar het niet volledig van elkaar af te sluiten. En kalpapier is gewoon pwetty. Verder gebruikte ik witte garen en had ik wellicht het boekje nog moeten vastlijmen met boekbinderslijm, maar oké niet gedaan haha.

En ohja. Het heet You 1 You 2 You 3, misschien een beetje vaag haha, maar vooral omdat ik de personen liet zien op drie verschillende manieren.

De foto die ontbreekt

In totaal had ik 6 mensen gefotografeerd, wat uitkwam op 12 foto’s – maar ik mocht er maar 10. Ik moest dus een keuze gaan maken. Ik ben puur gaan kijken naar het beeld; de verhalen van iemand of de objecten die ze gekozen hebben zijn allemaal waardevol en het zou naar mijn idee raar zijn om daar de keuze op te baseren. Qua beeld merkte ik bij veel foto’s dat ik veel omgeving erbij had; de kamer van de personen was zichtbaar en dat gaf nog meer karakter aan de foto’s. Dat miste ik een beetje bij de foto’s van Wenhé, hoewel ik de foto zelf echt prachtig vind.

Ik vond het super jammer een keuze te moeten maken, want ook haar objectfoto vond ik heel pakkend en ze is een prachtig en bijzonder persoon; ze is m’n schoonzusje en we kennen elkaar goed, dus haar fotograferen was juist heel erg tof en mooi. En het was heel leuk haar weer eens te zien!

En dit mag ik dus blijven doen!

Tijdens het fotograferen voelde ik al hoe tof ik dit vond. Met mensen afspreken, praten, en ze fotograferen is heel bijzonder en gelijk een mooie combi tussen m’n huidige opleiding Social Work en fotografie. Iedereen was heel lief en hielp me goed, ook omdat ze wisten dat portretfotografie nieuw voor me was. Het was echt een geweldige ervaring en ik merkte al dat je me niet hoeft te dwingen om foto’s te maken en uren bezig te zijn met m’n dummy, het maken van proefjes of het binden van een boekje. Dat deed ik juist met super veel plezier, dus ik ben mega happy dat dit gewoon de toekomst is voor me. YAYYYYY!

Ik ben super benieuwd wat je er van vindt!

Liefs

27 comments

  1. Wauw wat een prachtig eindresultaat, maar nog belangrijker: een mooi leerproces ernaartoe! Ik vind het echt heel erg knap dat je mensen en hun essentie zo mooi kunt vastleggen! En gefeliciteerd met je toelating, dat is echt fantastisch goed nieuws! Hoe lang duurt je opleiding? En hoeveel contacturen heb je dan met je voltijd/deeltijd opleiding?:) Ik heb een vraag trouwens en die ga ik gewoon eens aan jou stellen! Ik wil heel graag een soort cursus/workshop/opleiding doen van ongeveer een half jaar/jaar (want vanaf in maart/april 2018 ben ik niet meer in Nederland) waarbij ik kan experimenteren met verschillende teken en schildertechnieken. Ik vind het namelijk heel leuk om me op creatief vlak verder te ontwikkelen en te leren en feedback te krijgen op mijn werk. En daarnaast om geïnspireerd te raken en te leren hoe een creatief proces verloopt en groeit.. Ik vind het alleen moeilijk om een opleiding te vinden die echt gefocust is op mijn persoonlijke kunstzinnige ontwikkeling, zonder dat je je vier jaar commit aan een opleiding. Ik overwoog zelf de introductieprogramma’s van kunstopleidingen (zoals de KABK of de Willem de Kooning academie) maar dat is het dichtste bij dat ik tot nu toe ben gekomen.

    Wat zou jij me aanraden of heb je geen idee haha?

    Liefs!
    Iris onlangs geplaatst…Steps you can take right now to reduce (plastic) wasteMy Profile

    1. Hi Iris!
      Hihi, wat lief van je zeg! Ja, het leerproces was inderdaad mooi 🙂 ik ben veel tegengekomen, en dat was al echt heel erg leuk en fijn! En zo tof ook om te weten dat ik dit vaker mag gaan doen op deze manier. Dankjewel!

      De opleiding duurt 4 jaar, en is 2 volle dagen in de week.

      Wat onwijs leuk dat je een cursus of workshop of iets in die richting wilt gaan doen! In Rotterdam ken ik de SKVR, daar kun je allerlei cursussen en workshops volgen op het gebied van kunst en cultuur (ik heb daar zelf een cursus ontwikkelen en afdrukken gedaan!). Het was daar echt heel goed! Ik weet niet of je ook iets in Rotterdam zoekt, maar in elke (grote) stad moet zoiets wel te vinden zijn.

      En hoe denk je over die introductieprogramma’s van de Wdka en KABK? Lijkt dat je wat?

      Liefs!
      Sanne onlangs geplaatst…Vegamix: een box vol heerlijke vegan snacks en jij kan dit winnen!My Profile

      1. Thanks voor je reactie! Kan me voorstellen dat je super enthousiast bent om aan de slag te gaan met je opleiding!

        Als ik langer in NL was gebleven had ik ook wel een volle opleiding willen doen:)!

        Maar voor nu keek ik dus naar die introductieprogramma’s. Het leek me wel interessant, maar had wel mijn twijfels of het was wat ik zoek. Die cursussen bij de SKVR klinken echt super interessant! Ik zag dat hun cursussen na de zomer weer van start gaan, dus voor die tijd ga ik nog even een goede selectie maken van het aanbod en wat me het meest aanspreekt! Dus super bedankt voor de tip, het is precies wat ik zocht!

        Liefs
        Iris onlangs geplaatst…Steps you can take right now to reduce (plastic) wasteMy Profile

  2. Echt prachtig! Wauw! Ik vind de voorwerpen die ze hebben gekozen ook allemaal heel bijzonder. Ik ben ook eens gaan nadenken over wat ik zou kiezen, maar ik zou het echt niet weten. Ik heb wel een doosje met allemaal mooie herinneringen (concertkaartjes, oude sieraden en Zuid-Afrikaans geld etc.), maar niet echt één voorwerp. Echt heel mooi dit! Je hebt het helemaal verdiend!
    Djuli onlangs geplaatst…March in pictures: alleen maar leuke dingen!My Profile

  3. Wat een mooie tekst Sanne (en foto’s natuurlijk)! Jouw enthousiasme werkt echt aanstekelijk. Ik denk dat je daar echt op je plek zit bij het KABK, talent genoeg in ieder geval. Succes!

  4. Wauw, wat een super bijzonder project en wat is het resultaat prachtig!! Echt heel mooi hoe je al die mensen hebt vastgelegd en iets bijzonders van henzelf in beeld hebt gebracht. En gefeliciteerd met je toelating, hopelijk ga je daar een geweldige tijd tegemoet! Liefs!
    Sonja onlangs geplaatst…Dag, maartMy Profile

  5. Wauw Sanne wat ben je toch enorm getalenteerd! Dit boekje is echt adembenemend. Ik heb het filmpje wel drie of vier of zes keer gezien. Het is zooo mooi. Ik heb bijna het gevoel alsof ik alle personen nu ken hihi. Ik vind het echt zooo tof. Ik heb niks zinnigs te zeggen behalve mooi en tof en gaaf en getalenteerd. Ik wil ook zo’n mooi boekje! <3 Die toelating heb je zo verdient Sanne. Ik ben mega benieuwd naar alle mooie dingen die je nog gaat maken.
    Claire onlangs geplaatst…Giveaway: LanaLuna, Seepje, Snoeptastisch, Yoni en The Beauty KitchenMy Profile

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge