15 49.0138 8.38624 1 0 4000 1 http://www.omdatikdatwil.nl 300

Drie blogposts over veganisme die je aan het denken zetten

12 Comments
velux monstera inspiratie urban jungle

Soms stuit ik op ontzettend inspirerende berichten over veganisme. Ik schrijf zelf eigenlijk nooit over veganisme, misschien omdat ik niet zo goed weet hoe ik me moet verwoorden of omdat ik gewend ben niet zo snel m’n mening erover op te schrijven of te delen. Je snapt m’n mening natuurlijk wel, ik eet niet voor niks geen dieren of hun producten.

Daarom verdienen deze blogberichten van de toffe vegan bloggers Desi, Selma en Cilla het om in de spotlights te staan zodat jij je net zo geïnspireerd en gemotiveerd voelt na het lezen van deze berichten.

avocado snack

Aandachtige blog: ‘Waarom zijn vegans irritant en praten ze altijd over veganisme?’

Lees het artikel hier!

Ik vond dit zo’n ontzettend fijn artikel van Desi. Ik heb er ook een lap tekst achter gelaten als reactie, omdat het zo veel bij me opriep. De titel van het bericht lijkt anti-vegan en Desi onderbouwt het bericht zo dat ze (uiteraard) opkomt voor de veganist, met de nodige zelfreflectie. En daar hou ik van.

Het bericht riep dus veel bij me op, ook wel wat emotie. Zo ben ik zelf snel bang om een veganist te zijn die over niets anders kan praten, waardoor ik eigenlijk nooit praat over veganisme uit mezelf. Alleen als mensen er iets over vragen, en dan hou ik het kort of geef ik al snel aan dat niet wil overkomen alsof ik de levensstijl van de ander heel slecht vind. Ik ben dus onwijs bezig mezelf te verdedigen, voor iets waar ik juist super gepassioneerd over ben en het liefst met iedereen wil delen, omdat het zo’n belangrijk onderdeel is in mijn leven.

En vaak, als het eerst over veganisme gaat, gaan de vleeseters het hebben over welk soort vlees ze het lekkerst vinden. En daar sta ik dan bij, ietwat ongemakkelijk. Ken je dat?

Ook vond ik het super mooi wat Desi schreef over dat vegans in een wereld vol vleeseters zitten. Want dat is ook zo. Ik vind het oprecht moeilijk om vlees te zien liggen in de koeling van de supermarkt, constant maar die reclames te zien op de tv over stuntvlees of mijn vriend vlees te zien eten. Het staat zo ver van me af en ik word er constant mee geconfronteerd. Soms voel ik me best een buitenbeentje en dan kan het best eenzaam en onbegrepen zijn.
Gelukkig zit de blogwereld vol met lieve leuke veganisten en dierenvrienden!

2013-07-13_16 (Custom)

Uiteindelijk kwamen Desi en ik erop uit dat ik best wat meer voor mezelf mag opkomen. Ik uit bijna nooit m’n mening, maar wil graag iedereen te vriend houden. Niet dat je met je mening uiten vrienden verliest, maar daar ben ik bang voor. Laatst ik met hele lieve vrienden over veganisme en melk (en het was een goed gesprek, geen discussie) en dan merk ik dat ik gelijk zo veel voel als ik daarover praat. Dat het zoveel oproept en dat ik er zo graag over wil praten. Als ik me echt zou laten gaan zou ik misschien wel boos worden (niet naar de personen toe, maar gewoon omdat het me zo raakt) of gaan huilen en ja, dat wil ik voorkomen. Al zou dat vast ook eens lekker zijn, haha.
Ook ben ik het een beetje zat dat er flauwe grapjes over veganisme gemaakt worden. Over dat ik slap ben of beter zou presteren als ik vlees zou eten. Come on, hou je mond gewoon en doe niet zo super lullig! Maar dat hoor je me niet zeggen. Desi gaf trouwens nog een hele fijne tip bij het voor mezelf opkomen, om namelijk te denken dat het om de dieren gaat en niet om mij. En dat is echt een hele goeie.

Daarnaast denk ik dat super veel hier nog bij mij ligt. Misschien moet ik eens een gesprek aangaan over veganisme en ondervinden dat de ander mij helemaal niet zo vervelend vindt als ik verwacht. Want naast die angst daarvoor, merk ik in m’n omgeving ook ontzettend veel begrip ervoor heeft en dat ze rekening met me houden.

bertmans rotterdam koffie koffietentjes vegan

Vegan food & drinks bij Bertmans, één van mijn drie favoriete koffietentjes

Kmkmmr: ‘Gevalletje veganisten-stress | Een Pippi-veganist doet haar eigen zin’

• Lees dit artikel hier!

Ook zo’n tof artikel, van Selma. Het bericht was geschreven na aanleiding van een etentje dat ze met veganistische vrienden had en ineens begon ze te twijfelen of de ingrediënten wel echt vegan waren, wat er toe leidde dat ze er achter kwam via het internet dat er bizar veel hokjes blijken te bestaan wat betreft veganisme. Alsof het een wedstrijd is wie de beste veganist allertijden is (ik moest heel erg lachen om deze titel, omdat het zo absurd is!). Want hallo, we zijn juist allemaal bezig met hetzelfde! We denken allemaal aan de dieren en het milieu.

raw vegan smoothie meloen pilea

Vegan meloensmoothiebowl met duizend heerlijke toppings

Maar het zette me aan het denken. Want ik wil natuurlijk ook graag een ‘goeie’ veganist zijn. Het liefst zo goed als maar kan. Niet beter dan een ander, dat niet, maar wel willen passen binnen het hokje ‘goeie veganist’. Ik heb altijd alles gedaan in m’n eigen tempo – in het begin gebruikte ik nog bepaalde shampoo’s en droeg ik nog leren schoenen, maar ook wat dat betreft ben ik nu (meer) vegan. Al had ik een aantal maanden geleden schoenen gekocht waar ik vanuit ging dat ze geen leer bevatten, maar toen bleek er toch leer in te zitten en dat was echt baaaaalen. En ik wilde het natuurlijk niet echt toegeven, want maakt dat me dan gelijk een slechte veganist? Ik heb vooral geleerd om de volgende keer écht goed te checken waar de schoen uit bestaat.

Ik zie het vooral als een leerproces en dat iedereen in het tempo moet gaan wat hij of zij prettig vindt. Let je juist vooral op voeding, dan is dat prima. Let je ook op make-up, haarverzorging en kleding, helemaal top! Wat voor jou fijn en haalbaar is.

vegan infused water fruit gezond

En toch ben ik bang een slechte veganist te zijn, met m’n tweedehandse wollen trui die ik in een vega periode heb gekocht en in de winter misschien wel ga dragen. Behalve als het me tegen gaat staan. Bij mij gaat het ook vooral om gevoel, denk ik. Zo werd ik ook vegetariër toen ik vijftien was, omdat vlees eten niet goed meer voelde. En nu ben ik gelijk bang dat alle veganisten van de wereld een mening hebben over de tweedehandse wollen trui, een hele slechte mening. Ik snap die veganistenstress van Selma wel.

Squatcilla: ‘‘Vegan? Maar je moet toch ook geniéten?!’’

• Lees het artikel hier!

Ik vond dit zo’n super vet artikel! Heerlijk, sowieso hoe Cilla schrijft al. Ik herken me zo in haar levensstijl (al zou ik wat meer mogen sporten, hihi) – weinig alcohol drinken en zo veel mogelijk suikervrij eten. En verder eet ik gewoon gezond, met af en toe een heerlijke (on)gezonde snack. Maar alles in balans.

Cilla schrijft dat er dus vaak gedacht wordt dat ze niet meer kan genieten omdat ze een suikervrij levensstijl nastreeft, geen alcohol drinkt en vegan eet. En dat ze dat zo vaak te horen krijgt en dat dus eigenlijk te bizar voor woorden is. Want juist als ik Cilla haar blog en Instagram bekijk, krijg ik het idee dat ze ontzettend geniet van eten en het leven!

2013-07-13_11 (Custom)

Misschien kan je als veganist nog wel meer genieten van eten, omdat er geen dierenleed bij komt kijken en dat voor iemand die vegan eet belangrijk is. Voor mij is dit in ieder geval wel zo, ik zou me zo veel minder chill voelen als vegetariër. Maar dat ligt natuurlijk anders bij iedereen.

En natuurlijk zette dit bericht me aan het denken. Want inderdaad, mensen lijken vaak te denken dat vegans niet lekker eten en dat het afzien is. Waarom zou ik in godsnaam vies eten naar binnen werken? Ik ben gek op eten! Ik ben alleen niet gek op eten waar dierlijke producten in zitten, maar die heb ik ook niet nodig om lekker te kunnen eten. Het is zo jammer dat dat vooroordeel bestaat, onder sommige mensen. Maar gelukkig zijn er ook zat mensen die nieuwsgierig zijn naar vegan food 🙂 en dat is geweldig.

overnight oats vegan havermout ontbijt

Overnight oats voor onderweg

Het artikel deed me er ook aan denken dat ik vaak hoor dat mensen het knap van me vinden dat ik het volhoud. Alsof ik, zoals ik net al beschreef, mezelf dwing om vegan te eten terwijl het eigenlijk echt super kut is en ik ontzettend ongelukkig ben. Super lief bedoeld hoor 🙂 dat sowieso. Misschien vinden ze het vooral knap omdat ik iets doe voor de dieren en het milieu en mezelf hier voor ‘opoffer’, al voelt dat natuurlijk niet zo. Ik doe dit met zo veel liefde en plezier en ik zou echt niet anders willen.

En ohja. Het is inderdaad echt afzien om zelf vegan en suikervrije chocoladepasta, muffins, brownies, pizza en snacks te maken. En ijs te eten als ontbijt. Níet te doen. Hihi.

salted caramel brownie vegan

Blogs & Instagrams

van deze toffe bloggers:
Blogs: aandachtigeblog.nl | kmkmmr.nl | squatcilla.nl
Instagram: @aandachtig | @kmkmmr_selma | @squatcilla

Zelfs dit artikel vind ik al heel wat mening bezitten en ik merk dat ik dat best spannend vind! Ik wil niemand beledigen, dat is echt mijn intentie niet – ik wil het heel erg bij m’n gevoel houden en geen mening opschrijven als waarheid. Maar goed. Eerste stapje I guess.

SONY DSC Processed with VSCOcam with c1 preset

Ps. Winactie!

Heb je m’n pilea winactie al gezien op Instagram? Omdat ik zo geniet van deze prachtige plantjes en omdat ik het zo leuk zou vinden als jij dat ook kan, geef ik met heel veel liefde drie stekjes weg! Je kan alleen meedoen met de winactie op m’n Instagram. Laat gewoon een reactie achter, tag twee anderen en tot 7 oktober om 12 uur kan je meedoen!
Klik hier om een pilea te winnen!

Heb je fijne weekendplannen?
Liefs!

hortus botanicus amsterdam cacti vegan
Previous Post
Op een bloedhete zomerdag naar de Hortus in Amsterdam
aubergine pizza vegan cheese basil
Next Post
Vegan aubergine pizza’s

12 Comments

  • 1 oktober 2016 at 8:35 am

    Ahh, hoewel ik zelf niet veganistisch eet, herken ik toch veel uit je verhaal hierboven! Het laatste stuk herken ik erg in het suikervrij eten, dat mensen het ergens een beetje zielig en vooral heel knap vinden. Nu vind ik het heus niet altijd makkelijk om suikervrij te eten, maar ik doe het toch echt voor mijn eigen welzijn. Ik geniet juist meer van mijn leven omdat ik nu zoveel minder hoofdpijn heb 🙂
    En wat je helemaal in het begin schrijft over Desi’s blog herken ik juist weer op het gebied van kleding, omdat ik eigenlijk alleen kleding koop die duurzaam/eerlijk geproduceerd is (of tweedehands). Ik spreek me daar (offline) niet zo snel over uit, terwijl het iets is wat me zo ontzettend raakt! En als je er dan een keer wat van zegt, of als mensen het weten, komt er vaak zo’n opmerking als ‘nou, daar ga ik echt niet aan beginnen hoor, je weet het toch nooit echt’. En daar kan ik dan weer helemaal niks mee. Maar inderdaad, dat je hart dan ondertussen een beetje huilt omdat het je zo raakt.
    Nou ja, niet echt een reactie waar je wat aan hebt, maar wat ik dus wilde zeggen: je verhaal is herkenbaar 😉 Liefs!

    Reply
    • Sanne - omdatikdatwil
      2 oktober 2016 at 12:30 pm

      Ah Nina nee, ik heb juist heel veel aan je reactie! Ik vind het super leuk om dit van je te lezen; dat je je erin herkent alleen dan op een ander gebied, en ik wist helemaal niet dat je zo bewust met kleding omgaat. Juist heel tof en leuk om te horen! Ik snap heel goed dat het zo vergelijkbaar is, omdat je een beetje dezelfde dingen te horen krijgt waar je eigenlijk helemaal niks mee kan. Terwijl je dan inderdaad zo geraakt wordt… soms zo lastig.
      En wat goed dat minder suiker eten ervoor heeft gezorgd dat je minder hoofdpijn hebt, zeg. Wat fijn! Nu je dat zo zegt.. een paar jaar terug begon ik ook bewuster en gezonder te eten en daarvoor had ik altijd erg last van hoofdpijn. Misschien een link? Ik ben ook meer water gaan drinken, haha. Dat kan misschien ook goed zijn.
      Dankje voor je super leuke reactie 🙂 ik las ‘m met heel veel plezier! Liefs

      Reply
    • 3 oktober 2016 at 10:50 am

      Ik was eigenlijk online juist andersom bang voor een reactie, toen ik kleding had gekocht waarvan ik wist dat het niet eerlijk was. En dat viel ontzettend mee gelukkig! Maar zo’n opmerking als ‘daar ga ik niet aan beginnen, je weet het toch nooit echt’, daar kan ik dan ook weer niets mee. Beginnen met zo veel mogelijk tweedehands, afdragen en zo duurzaam mogelijk kan echt minder kwaad dan er maar niets mee doen.

      Reply
  • 1 oktober 2016 at 9:14 am

    Ah wat een lieve woorden weer Sanne! Ik vind dit echt een heel mooi eerlijk stuk geworden. Ik denk dat je hier helemaal niemand mee zal beledigen, sterker nog: ik raak er geïnspireerd en blij van! Ik heb de stukken van Selma en Cilla ook met veel plezier gelezen en daar herkende ik me helemaal in. Zo fijn dat er zo’n fijne vegan community is, met mensen die elkaar zo goed begrijpen!

    Reply
    • Sanne - omdatikdatwil
      2 oktober 2016 at 11:28 am

      Ah Desi, je woorden zijn echt zo fijn om te lezen! En dus geïnspireerd door jullie, dit bericht. Fijn hoe dat werkt :). Ja absoluut fijn, die vegan community, ik zou echt niet meer zonder willen. Liefs!

      Reply
  • 1 oktober 2016 at 5:52 pm

    Wat ontzettend lief van je dat je mijn blog en artikel weer noemt als inspiratie. Ik word er altijd heel blij van als ik mensen kan motiveren en inspireren met Squatcilla 🙂
    Ik vind jou ook echt waanzinnig schrijven en het is prachtig als je zulke open stukken schrijft over je leven. Je bent zo’n leuke, lieve en eerlijke meid, Sanne! En wat Desi ook zegt; het is tof dat we onze opinies en visies wat betreft onze levensstijlen kunnen delen met elkaar.

    Liefs!

    Reply
    • Sanne - omdatikdatwil
      2 oktober 2016 at 11:27 am

      Hihi, wat goed! Ik vind jouw blog ook zo inspirerend, het is altijd weer fijn om te lezen en vooral je afwisseling is tof. En je bent zo heerlijk eerlijk!
      En ah, dankjewel Cilla! Fijn dat je dat zegt, omdat ik het echt heel graag doe, schrijven. En om dan blogs als die van jullie te lezen, dat inspireert. En absoluut, al die verschillende en overlappende visies op veganisme en alles wat erbij komt kijken, die geven zoveel inzicht en kennis. En dat vormt ons allemaal weer meer in wie we zelf zijn. Leuk is dat!
      Liefs

      Reply
  • 1 oktober 2016 at 5:58 pm

    Wat een fijn stuk om te lezen! Ik ga gelijk de andere blogjes bekijken. En tja, dat mensen het ‘knap’ vinden, voor mijn gevoel bedoelen ze dan vooral de moeite die je in vegan eten stopt. Als puntje bij paaltje komt, is het voor veel mensen gewoon ‘makkelijk’ om vlees te eten, omdat ze niet weten hoe ze anders moeten koken / gewend zijn / rekening moeten houden met andere dingen. Hank Green heeft trouwens ook een heel interessant filmpje gemaakt over vegetariërs / vegan eten, over hoe hij het ziet en de reactie die mensen op vegetariërs hebben: https://www.youtube.com/watch?v=uwKrtNr76BM (ik hoop dat dit nu door de spamcontrole komt haha).

    Reply
    • Sanne - omdatikdatwil
      2 oktober 2016 at 11:20 am

      Hi Karlijn!
      Ah, dat zou echt heel goed kunnen natuurlijk ook, dat mensen het knap vinden dat ik de moeite erin stop. Daar had ik nog niet eerder over nagedacht maar ik kan het me goed voorstellen. Het is natuurlijk ook wel echt even een verandering en er zijn best veel dingen om rekening mee te houden. Leuk dat je dat zegt! Haha ja de link is door de spam controle heen gekomen, gelukkig :). Ik kan het nu niet kijken (want ik zit achter een computer zonder geluid, heel handig) maar als ik achter mijn eigen laptop zit ga ik het bekijken!
      Liefs

      Reply
  • 3 oktober 2016 at 8:00 am

    Ondanks dat ik geen veganist ben, maar een pesco-vegetariër, herken ik veel van wat je schrijft. Ook ik houd meestal mijn mond over de reden waarom ik zo eet zoals ik eet. Doe ik dat wel, stuit ik vaak op onbegrip en flauwe grappen. Wat dat betreft word je hier in de provincie nog meer dan in de stad als een alien gezien. Het is een beetje zoals met geloof en politiek. Je kunt er vaak maar beter niet over beginnen. Zou fijn zijn als iedereen elkaar in zijn/haar waarden zou kunnen laten. Mooi blogje heb je erover gemaakt.

    Reply
  • 3 oktober 2016 at 10:51 am

    Wat een fijn stuk, en wat noem je inspirerende blogs 🙂 Ik ben nog heel erg bezig met mijn weg vinden deze kant op. Veganistisch ben ik dus nog (lang) niet, maar ik vind het wel interessant om te kijken hoe ik steeds duurzamer kan gaan eten en leven 🙂

    Reply
  • 4 oktober 2016 at 11:11 am

    Wat een mooie, open post! De moeilijke dingen van jezelf kunnen laten zien is echt een kracht vind ik. #geinspireerd

    Reply

Leave a Reply