15 49.0138 8.38624 1 0 4000 1 http://www.omdatikdatwil.nl 300

Van vegan naar vega

0 Comment

Vega pizza!

Hoi!

Ik wil jullie wat vertellen. De afgelopen jaren heb ik wat afgewisseld met hoe ik eet. Sinds mijn 15de, in de zomer 8 jaar geleden, ben ik pescotarisch gaan eten (dat betekent geen vlees, maar wel vis eten). Vlees begon me steeds meer tegen te staan, vooral spekjes en vlees met een gekke, nare structuur om op te kauwen. Althans, dat is natuurlijk hoe ik het ervoer. Ik kon het ook niet meer anders dan een stuk dood dier op mijn bord zien in plaats van een stuk vlees. Dus toen was het klaar met vlees eten, in de zomer.

Mijn mam en ik maakten een heeeeeeleboel super lekkere sushi! Ze waren gevuld met mango, avocado, komkommer, zalm, surimisticks en we aten ze uiteraard met veel sojasaus en wasabisesam.

In de afgelopen zomer maakte ik weer zo’n keuze: ik ging van pescotarisch naar veganistisch eten. Vanaf maart vorig jaar werd het eten van zuivel minder, begon ik bewuster en gezonder te eten en te sporten. Ik viel af, werd sterker en voelde me ontzettend goed, omdat ik lekker in mijn lichaam zat, wist dat ik gezonder bezig was en waarschijnlijk ook omdat we een top zomer hadden vorig jaar. Alles ging eigenlijk lekker, mijn studie ging goed en ik was gelukkig! Het enige wat echt jammer was, was dat Lucas in Londen zat en dat ik hem moest missen, maar doordat ik even niet samen woonde heb ik mezelf goed leren kennen en daar heb ik ook veel van geleerd.

Mijn fruithaul van een paar weken terug, hmmmmm! 15 euro voor 15 kilo eten, ik raad het je aan :).

Vanaf ongeveer juli at ik raw till four, maar dan niet helemaal op de manier waarop het hoort. Overdag at ik veganistisch en rauw, eigenlijk vooral fruit, en ’s avonds at ik pescotarisch of vegetarisch. Zuivel at ik al bijna niet meer en eieren moesten biologisch zijn. Eind augustus, toen Lucas en ik weer terug uit Londen waren, besloot ik helemaal veganistisch te gaan eten.

Verslavende vegan Nakd repen. Tip: koop ze bij Marqt, daar zijn ze (volgens mij) het goedkoopst.

Het is best wel een periode geweest met wat moeilijkheden rondom het eten, maar ook met super leuke nieuwe ontdekkingen. Ik leerde de biologische winkel kennen, veel vervangende producten en smaken, en veel bloggers! Ik vond dat echt super leuk. Ik deed mee aan de Vegan Month of Food met veel plezier en kocht een paar prachtige kookboeken, zoals Isa Does it en OATrageous Oatmeals, en kreeg van een vriendin ook een fijn kookboekje. Mijn moeder stond volledig achter me, al had mijn vaders nog wel twijfels bij m’n keuze. Ook was Lucas er niet helemaal weg van. Voorheen aten we al jaren samen vegetarisch in de avond, al at Luc nog wel gewoon vlees op andere gelegenheden. We aten vegetarisch omdat het makkelijker was, en omdat Luc het vlees ook niet mistte, omdat we gewoon heel lekker vegetarisch aten. Vanaf afgelopen september hebben we een paar maanden nog samen gegeten, maar omdat ik nog onwijs aan het uitzoeken was wat ik kon maken en ik het idee had dat ik opnieuw moest leren koken, besloot Luc dat hij niet meer met mij wilde eten. Wat ik ook begreep, maar wel onwijs van baalde. Mijn ouders en schoonouders hebben wel altijd heerlijk veganistisch voor me gekookt en gezorgd dat ik niks tekort kwam.

Mijn nieuwe favo ontbijt: mango, passievrucht, banaan, dadels en abrikozen met Eat Natural Noten & Zaden of Bio Today High Energy Mix en sojamelk, zo lekker!

Opnieuw leren koken was niet het enige dat me in de weg zat. Ik kwam ook calcium, eiwitten en wat nog meer te kort. Ik slikte wel vitamine b12, maar had voor de rest het idee dat ik op een gegeven moment wel beter uitgebalanceerde voeding binnen zou krijgen als ik wat meer thuis was in veganistisch eten. Maar nu was dat nog niet zo. Dat ik bij restaurants moeilijk kon eten of bij koffietentjes niks kon snacken had ik voor lief genomen, al is het natuurlijk niet leuk, en dat ik op feestjes ook niet zo veel kon snacken vond ik eigenlijk niet erg, anders zou ik de hele voedselvoorraad opeten. Veganistisch eten gaf me dus ook een soort van veiligheid om gezond te eten en (heel erg) gezond eten deed ik dus ook. Ik kan wel zeggen dat het een beetje obsessief werd. Dat ik veganistisch at, had dus zeker wel negatieve kanten.

Tussendoortje bij Sugo Rotterdam: pizza! Aanrader, want vanaf €2,80 heb je een stuk pizza!

Helaas merkte ik dat deze manier van eten ervoor zorgde dat het iets minder goed liep tussen Luc en mij. Samen eten en überhaupt eten is mega belangrijk voor me en dat viel voor een deel ineens weg. Samen ergens lunchen, samen snacken, samen avondeten, dat ging niet meer. Er kwam wat meer afstand, heel erg stom. Maar ik wist niet hoe ik het op moest lossen, want stoppen met veganistisch eten wilde ik echt niet. Toen kwam Luc met het meest romantische voorstel ooit: hij zou vegetarisch gaan eten, als ik dat ook weer ging doen. Wauw. Hij wilde dus stoppen met het eten van vlees, voor ons! Ik heb het even laten bezinken en heb besloten om het te gaan proberen. Met Pinksteren gingen we ergens koffie drinken en daar nam ik een dadelpruimentaartje (foto hieronder). Hij was lactosevrij en suikervrij, dus tot zo ver had ik nog de controle. De eerste hapjes vond ik best moeilijk en ik heb ook niet heel erg genoten van het taartje, maar ik heb ’t wel gedaan.

Dadelpruimentaartje en koffie met sojamelk, en kofife met een scone bij Koekela in Rotterdam.

De dagen daarna, de week vanaf Pinksteren (twee weken terug), heb ik elke dag vegetarisch gegeten. En het deed me zo goed! Ik vind het heel vreemd hoe ik het heb ervaren, want ik dacht dat ik het moeilijk zou vinden en het niet zou kunnen, dat ik me schuldig en rot zou voelen. Maar ik kon het en ik genoot er zelfs van. Het voelde soms zelfs alsof ik een allergie had gehad, waar ik nu vanaf was. Heel vreemd, maar wel chill! Zo ging ik onder andere lunchen met mijn zusje bij Bagels & Beans en nam daar zowaar een broodje met roomkaas (die met avocado, tomaat en sla, o wauw, wat een heerlijke ervaring was dat, haha). Later in de week ging ik weer lunchen bij Bagels & Beans, en dit keer met Luc (en nam hij die met avocado want dat moest van mij, omdat die zo lekker was, haha) en nam ik ook een Itaiaanse bagel met roomkaas. Elke dag vorige heb ik wel iets vegetarisch gegeten en we hebben eindelijk weer samen gekookt (het eerste dat we samen maakten was die pizza helemaal bovenaan, een pizza met hoemoes, pijnboompitten, cherrytomaten, verse kruiden en mozzarella naar dit recept en deze spinaziesalade). En ook Lucas was heel knap bezig: hij stuurde mij foto’s van zijn lunch op werk, een boterham met houmous in plaats van worst. Bij de bbq die we in het weekend hadden at hij weinig vlees en at verder met mijn vegetarische hapjes mee. Daarnaast hebben we (rauwmelkse) kaas gekocht bij Marqt (omdat dit biologisch is zit er geen/vegetarisch stremsel in – stremsel komt uit de maag van een kalf en wil ik dus niet binnen krijgen!) en vond ik het heerlijk om dit weer te eten (vooral op een rijstwafel met jam, hmm).

Met Luc bij B&B lunchen, hmmm.

Voor ons allebei is dit een uitdaging, voor Luc wellicht groter dan voor mij, omdat hij dit niet doet tegen dierenleed of uit schuldgevoel, maar voor ons! Hij heeft bijna 26 jaar vlees gegeten en iedereen kent hem ook zo. Ik ben heel erg benieuwd hoe hij dit gaat ervaren en of hij wellicht veranderingen bij zichzelf merkt, omdat hij er wel van overtuigd is dat minder vlees eten gezonder is. Zelf viel ik ook wat af toen ik stopte met vlees. Ik ben benieuwd hoe de sociale gelegenheden gaan zijn voor hem en hoe dit voor onze relatie gaat zijn – al merkte ik wel dat ik stiekem een beetje verliefder op Lucas ben en ik heel vrolijk ben, en dat dit nu al goed is voor ons, de kleine afstand die er was voel ik nu niet meer! Juist hierdoor komen we dichter bij elkaar en ik ben zo trots op hem. Ik vind het ook wel cool hoor, een vegetarisch vriendje ;). Geen vlees eten is super belangrijk voor me en hij doet hier nu aan mee, heel erg fijn. Ook dat hij zoiets voor mij en voor ons wil doen vind ik heel bewonderenswaardig en vet lief!

Mega lekkere koffie bij Douwe Egberts: soy vanilla icecappuccino (ofzo + veel te duur maar vet lekker) + een cocoa delight Nakd reep. Ik ben verslaafd aan die repen! Allebei vegan :).

Hoe nu verder? Vlees en vis eet ik dus niet, en kaas met stremsel wil ik ook zo veel mogelijk vermijden. Ook vind ik eieren nog een heikel punt, ook biologische eieren vind ik niet goed genoeg eigenlijk. Wel hebben mijn schoonouders altijd eieren van een boer die kippen als hobby heeft en daar eet ik de eieren wel van. Het liefst zou ik zelf kippen houden, maar dat kan helaas niet in mijn kleine studentenkamertje! Haha, ik zie Guusje al achter die beestjes aan rennen. Gelatine wil ik ook niet eten. Honing vind ik ook nog lastig, wellicht alleen rauwe biologische honing (daar heb ik nog een pot van, dus als ik wil kan ik het zo weer eten). Ik heb geen idee hoe het gaat zijn met zuivel verder. Ik eet namelijk ook gewoon heel gezond en ik zie melk of mayonaise of ijs niet als iets gezonds, maar wel als iets dat af en toe lekker is. Sojamelk bij m’n ontbijt zal dus wel blijven. Verder heb ik gewoon veel hapjes en snacks die vegan zijn en ik heerlijk vind. Met uit eten gaan of bij anderen eten, hou ik het bij vegetarisch zonder de verdere restricties die ik thuis wel kan houden. Zo lang ik mij comfortabel voel bij de keuzes die ik maak, is het goed lijkt mij!

Nieuwe verslaving: rijstwafel of cracker met erop plakjes fruit.

Wauw, wat een verhaal. Super tof als je het gelezen hebt, ik wilde het graag delen omdat ik deze week gewoon zo veel heb ervaren en de afgelopen maanden alleen maar veganistische recepten heb gedeeld. En omdat het gewoon een behoorlijk grote verandering is! Fijn dat ik het even uit kon schrijven.

Fijne zondag! Liefs!

Previous Post
4x vegan high tea recepten
Next Post
Gado gado

0 Comment

  • 7 juni 2015 at 11:35 am

    Heel dapper van je en van jouw vriend! Veganistisch eten moet nooit voortkomen uit obsessief gedrag en daarnaast ben je al bewust bezig wat super goed is. Kan me voorstellen dat het lastig is als je vriend vleeseter is en jij vegan. Dat heb ik zelf namelijk ook. Hopelijk gaat deze middenweg een stuk fijner voor jullie zijn. Liefs

    Reply
  • 7 juni 2015 at 12:47 pm

    Het is allemaal zo knap en herkenbaar, hier eet ik enkel geen vlees en vis. Zuivel eet ik matig omdat ik niet goed tegen zuivel kan. Maar vind een stukje kaas veel te lekker! Mijn vriend eet wel vlees en vis… Maar niet thuis 🙂

    Hopelijk vind je de balange voor het eten. We moeten immers eten en je moet eten waarbij jij je goed voelt!

    Reply
  • 7 juni 2015 at 5:52 pm

    Ik vind het knap hoe jullie zo tot een middenweg gekomen zijn! Dat moet toch wel even wennen zijn. En zoals je zegt, het belangrijkste is dat jij je goed voelt bij de keuzes die je maakt wat eten betreft! 🙂

    Reply
  • 7 juni 2015 at 7:46 pm

    Wow Sanne, wat een verhaal. Toen ik de titel las had ik echt geen idee wat verwachten. Het leek een beetje een ziekte voor jou. Maar eerlijk zo heb ik ook mijn eerste dagen als vegetariër ervaren. Iedereen dwong me terug vlees te eten, na de veertig dagen zonder vlees. Maar ik kon het niet, dus ik heb het vol gehouden. Maar heftig dat je relatie er onder begon te leiden. Hopelijk komt het allemaal goed voor je. En hej, Vegan is echt niet de perfectie. Ik kijk ook naar mijn kaasverpakking, waar er stremsel inzit. Maar eitjes, melk, yoghurt heb ik niet het gevoel dat de dieren voor afzien. (Ik eet eitjes van die lieve kip in de tuin van mijn oma, wij knuffelen die kip zelf.) Misschien ben ik verkeerd, maar dan blijf ik toch liever nog hangen in mijn wereld haha!
    Mooi geschreven Sanne! <3

    Reply
  • 8 juni 2015 at 6:36 am

    Wat een openhartig verhaal. Ik ben het wel met de eerste reactie eens, eten moet niet obsessief worden, dan is het ook niet meer gezond. Ik herken veel van je overwegingen, voor mezelf inmiddels vele jaren geleden. Ik heb ook geprobeerd heel streng te zijn in vegetarisch leven, wat toentertijd veel lastiger was dan nu. Veganistisch ging mij altijd net iets te ver. Maar ook met een vegetarische levenswijze liep ik steeds weer tegen dingen aan, zoals leren schoenen, fotorolletjes (daar schijnt ook dierlijk materiaal in te zitten), en al die verborgen dierlijke materialen, die niet staan vermeld. Gelukkig worden ze daar wel steeds strenger in. In de loop van de jaren gaan de scherpe randjes er wel vanaf, hoewel ik nog steeds geen vlees eet. Ik denk dat ik het niet eens lekker meer vind. Maar ik ben niet zo streng meer als ik was, en als ik een keer een dropje gegeten heb met gelatine, ach ja, daarmee zou ik ook niet hebben kunnen voorkomen dat het dier waarvan het afkomstig is, niet gedood zou zijn. Ik eet wel af en toe vis, omdat er zoveel heel belangrijke stoffen inzitten. Eigenlijk kan ik wel zeggen dat mijn eigen gezondheid voorrang heeft gekregen op het dierenleed. Ik ben er wel van overtuigd dat vlees eten helemaal niet gezond is, nou ja, er zitten zeker ook belangrijke stoffen in, maar dat weegt voor mij niet op tegen het ongezonde effect, bijv. de veels te trage vertering. Wat ook een grotere rol is gaan spelen, is het wereld voedselprobleem. Hoeveel graan en water er nodig is voor een kilo biefstuk. En hoeveel meer mensen er zouden kunnen eten van al dat graan ten opzichte van dat ene kilootje vlees.
    Als je heel gewetensvol wilt leven, valt dat om de drommel nog niet mee. Ik denk wel dat alle beetjes (bewustzijn) helpen.

    Reply
  • 8 juni 2015 at 8:44 am

    Deze reactie is verwijderd door de auteur.

    Reply
  • 8 juni 2015 at 8:46 am

    Sanne wat goed dat je voor jezelf zo'n beslissing hebt genomen! Ik kan me voorstellen dat het heeel spannend en gek is om die eerste hapjes te nemen..
    maar inderdaad, wat hierboven ook al gezegd wordt, (veganistisch) eten moet nooit een obsessie of een controle middel worden.
    Ik herken dat obsessieve bezig zijn met eten heel erg, bij mij is het juist door veganistisch eten beter geworden, maar ik snap ook heel goed dat het bij jou juist verkeerd ging.
    Heel erg goed dat je dit inzag, dat je vriendje je er zo ontzeeettend lief in steunt, en dat je dit nu gewoon gaat doen!

    Gewoon lekker gaan genieten en dingen (eten/vegan eten/gezond eten) los proberen te laten.
    Heel veel liefs! (en ooo sorry dat ik nog steeds niet gereageerd heb op je mail! ik ben daar ook zo slecht in!)

    Reply
  • 8 juni 2015 at 9:12 am

    Super romantisch inderdaad! 🙂 Goed dat je er nu ook beter bij voelt! Ik kijk uit naar je vegetarische receptjes – zelf eet ik ook heel weinig vlees en ik kook meestal veggie! Benieuwd! xo

    Reply
  • 9 juni 2015 at 8:13 am

    Wow, dit had ik niet zien aankomen! Ik vind het altijd jammer als het iemand niet lukt om vegan te blijven, maar ik kan het me wel voorstellen dat het zo gaat. Obsessief met eten bezig zijn is zeker niet goed, dus wat dat betreft ben ik blij voor je dat je het los hebt kunnen laten. Super fijn ook dat jij en Luc nu een manier hebben gevonden om weer samen te eten.
    Wat je zegt over opnieuw leren koken toen je veganist werd is heel herkenbaar voor mij. Ik heb er destijds een hele poos voor gekozen om gewoon vegetariër te blijven, maar wel één of meerdere dagen plantaardig te eten, zo vaak als ik (en mijn vriend) daar zin in hadden. Dan zit er ook niet zo veel druk op dat het per se vegan moet zijn. Misschien is dat voor jullie over een poosje ook een idee, als er toch wat kriebels blijven om meer plantaardig te eten?

    Reply
  • 10 juni 2015 at 10:34 am

    Zo, dat is nog eens een ontdekkingstocht! Fijn om te lezen dat je er met je vriend uitgekomen bent en samen een compromis gevonden hebben! Lijkt me wel heel erg sipjes als je steeds apart moet koken en niet meer samen kunt/wil eten. Ik heb ook een tijdje veganistisch willen eten, maar merk dat dit te streng is voor mezelf. Ik wil ook nog van het leven genieten (= soms een ijsje eten en mijn ontbijtje met kaas en ei iedere ochtend) zonder daar moeilijk over te hoeven doen met ingrediënten enzo. Ik denk dat het allerbelangrijkste is, dat je lekker én bewust kunt eten, dat je ervan geniet en geen straf voor je moet zijn, en natuurlijk dat je naar je lichaam luistert, wat je nodig hebt. Dan kun je alleen maar blij ervan worden denk ik 🙂

    Reply
  • 10 juni 2015 at 11:05 am

    Mooi verhaal Sanne!!

    Super lief dat Luca vegetarisch voor jullie wil eten.
    Haha kippen op je studentenkamer, zou leuk zijn he :p Ik heb gisteren voor het eerst weer een doosje biologische eieren gekocht sinds mijn vegan maandje. Ook eet ik bijna nooit meer kaas, geen honing en alleen nog plantaardige melk.

    xx
    Myrthe

    Reply
  • 14 juni 2015 at 11:39 pm

    het is zeker een grote verandering. One dat I don't think I could ever do, haha. It's pretty hard because of where I live and people I live with who eat everything. & Echt lief van Lucas hoor!!!
    Jade x

    Reply
  • 16 juni 2015 at 8:02 pm

    Wauw wat een verhaal en wat goed dat je dat eerlijk wilt delen. Ik lees dat het zoveel met je heeft gedaan en ik denk dat eten nooit iets moet zijn wat een relatie in de weg staat.. uiteindelijk is het maar eten. Hopelijk hebben jullie nu een fijne weg samen gevonden 🙂

    Reply
  • 17 juni 2015 at 9:21 pm

    Wat leuk geschreven Sanne. Enat goed dat je zo bewust bezig bent met goede keuzes maken voor jezelf. Ik kan het niet maar bewonder het wel! Gr. Montana

    Reply

Leave a Reply