15 49.0138 8.38624 1 0 4000 1 http://www.omdatikdatwil.nl 300

Hoe ik begon aan een vegan levensstijl (inclusief struggles)

10 Comments
hot for food vegan nacho cheese

Veganistisch gaan eten en leven. Dat is een stap, dat ga ik niet ontkennen. Het ligt er natuurlijk een beetje aan waar je vandaan komt; ben je al vegetariër, dan is de stap iets kleiner dan wanneer je een vleeseter bent. Maar hoe dan ook is het overstappen naar een vegan levensstijl een flinke sprong.

molina chai vegan chai tea

Hoe begon ik met m’n vegan lifestyle?

Sinds m’n 15de at ik pescotarisch. Dat is al bijna 10 jaar geleden! Met het stoppen van het eten van vlees begon ik dus, maar de overstap naar veganisme kwam een stuk later (misschien komt het wel doordat ik ooit een weekje vegan had gegeten met een vriendinnetje en ik sojamelk zo ontzettend smerig vond).

Het begon in 2014, in de zomervakantie. Lucas zat voor 5 maanden in Londen en ik was ineens op mezelf aangewezen (ik ben er zo een die gelijk ging samenwonen toen ze het huis uit ging, namelijk). Ik ging meer sporten en werd echt kei slank (echt, geen grap) en ging meer op m’n voeding letten. Langzaamaan ging ik dierlijke producten vervangen door vegan producten – yoghurt werd sojayoghurt, melk werd een plantaardige melk en ook gelatine, karmijn en bijenwas werden uit den boze. Honing at ik nog wel, ook omdat rauwe honing vooral erg gezond is. Ook ging ik een tijdje raw till 4 eten – rauw eten tot 4 uur. ’s Avonds at ik soms nog wel vis.

Ik verdiepte me meer in hoe dieren behandelt werden en ik had er niet veel voor nodig om ook eieren en melk volledig te laten staan. Ik ben nogal een gevoelig typje :’).

vegan food smoothiebowl

Nieuwe producten ontdekken

Dat vond ik wel echt het allercoolst, al die nieuwe producten die ik ineens ging uitproberen! Ineens was Gimsel de lievelingsplek op aarde met haar plantaardige melk en vegan chocola en ik bezocht steeds vaker ook andere biologische supermarkten. Elke keer als ik weer iets nieuws vond dat ik nog niet kende, kocht ik het en probeerde ik het uit. Zo leuk! Er zijn veel vegan producten te krijgen in biosupermarkten, heel fijn. Ook had ik het ontzettende geluk om 4 keer naar Londen te mogen vliegen om Lucas op te zoeken, en in Londen was veganisme al een stuk verder. Vegan hotspots overal, helemaal geweldig. Ik vond het echt een mega fijne tijd.

london

Volledig vegan

Na een paar maanden zo te hebben gegeten, besloot ik in augustus helemaal vegan te gaan. Dat was ook gewoon makkelijker – ik was nog een soort van pescotariër maar wilde eigenlijk niks dierlijks meer eten, dat knaagde echt ontzettend. Dus, het was makkelijker om die stempel op te plakken en mezelf een veganist te noemen. Dan was het voor iedereen duidelijk (dat zou je denken dan, ‘maar eet je dan ook geen ei?’ nee ik eet ook geen ei vriendin).

vegan fruitsalad fruitarian

En toen voelde ik me een loser

Koken was echt kei lastig in het begin. Ik was nog steeds fanatiek aan het sporten en dat tezamen met een totaal nieuw eetpatroon was het gewoon niet te doen. Lucas vond het ook een beetje stom dat ik veganistisch at (want dieren redden en de planeet minder vervuilen is ook echt super stom) en na een tijd at hij niet meer met mij mee. Ik moet toegeven, ik kon ook echt niet koken :’). We waren het apart eten zo super zat (want samen eten is gewoon mega fijn) en Lucas kwam met een deal: we zouden allebei vegetariër worden.

➵  van vegan naar vega

En dat deed ik dus. Ik ging weer taartjes eten met ei erin en een bagel met cream cheese bij de Bagels & Beans en elke keer voelde het als een overwinning. Ik was blij dat het beter ging tussen Lucas en mij en ik wilde ook echt waardering ervoor, haha. Na twee maanden stopte Luc met vegetarisch eten (ik vond het echt super lief dat hij het wilde doen voor ons, maar hij heeft gewoon niet dezelfde beweegredenen als ik en hij miste vlees ontzettend) en na 6 maanden was ik het spuugzat om vegetarisch te eten. Het ging zo ontzettend tegen m’n gevoel in. Ik ging weer vegan eten.

bertmans hotspot rotterdam vegan

En ik leerde lekker koken!

Het fanatiek sporten was inmiddels alweer afgelopen (zoiets duurt nooit lang bij mij) en het koken met allerlei ingrediënten zonder te letten op calorieën en al die onzin was afgelopen. Ik kocht kookboeken en zocht recepten op het internet. De Groene Meisjes redden echt mijn leven en onze relatie ook wel een beetje, haha.

De vijf kookboeken die mij vegan leerden koken

En nu gaat het koken echt super! Het is nu ongeveer 13 maanden geleden dat ik weer vegan ging eten en sinds die tijd gaat dat echt hel goed. Het voelt weer super fijn (echt SUPER fijn), ik ontdek steeds meer van die typisch vegan recepten ik voel me steeds vaker ook een typische veganist :’). Het koken en samen eten met Lucas gaat ook eigenlijk heel goed, no problemo whatsoever.

Als het gaat om het verdere gebruik van dierlijke producten, daar kan ik nog wel een heel blogpost over schrijven. Ga ik dus ook nog wel doen :’).

Herken jij dit soort struggels? Hoe was het voor jou om vegetarisch of veganistisch te gaan eten (als je zo eet)?

Liefs

Previous Post
Mijn tips voor jou als beginnend veganist
vegan cheesecake this raw some vegan life
Next Post
Fijne vega & vegan blogs als inspiratie

10 Comments

  • 8 maart 2017 at 10:18 am

    Wat een fijn verhaal, inclusief struggels! Ik denk dat het een mooie stap is geweest om weer even vegetarisch te eten en je daardoor weer te realiseren dat je vegan wilt eten. Je weet echt waar je voor staat en handelt daar naar. Dat vind ik zo mooi! Ik denk dat dit wel echt dé tijd is om vegan te gaan eten, er zijn zoveel vegan producten te krijgen, men begint er steeds meer van te weten (in ieder geval hier in de stad) en overal zijn fijne recepten te vinden!
    Ik denk altijd dat ik ook vegan zou willen zijn, maar de stap is voor mij gewoon te groot. Ik kook eigenlijk 9 van de 10 keer vegetarisch, eet alleen buiten de deur ‘gewoon’. Het blijft voor mij een te grote beperking met mijn notenallergie. Het is gewoon zo vermoeiend om in recepten altijd alles te moeten ombuigen naar iets nootvrij’s. En als ik zowel nootvrij als vegan zou willen bestellen in een restaurant, is dat een onmogelijke opgave!

    Reply
  • 8 maart 2017 at 10:20 am

    Wat een fijn verhaal, inclusief struggels! Ik denk dat het een mooie stap is geweest om weer even vegetarisch te eten en je daardoor weer te realiseren dat je vegan wilt eten. Je weet echt waar je voor staat en handelt daar naar. Dat vind ik zo mooi! Ik denk dat dit wel echt dé tijd is om vegan te gaan eten, er zijn zoveel vegan producten te krijgen, men begint er steeds meer van te weten (in ieder geval hier in de stad) en overal zijn fijne recepten te vinden!
    Ik denk altijd dat ik ook vegan zou willen zijn, maar de stap is voor mij gewoon te groot. Ik kook eigenlijk 9 van de 10 keer vegetarisch, eet alleen buiten de deur ‘gewoon’. Het blijft voor mij een te grote beperking met mijn notenallergie. Het is gewoon zo vermoeiend om in recepten altijd alles te moeten ombuigen naar iets nootvrij’s. En als ik zowel nootvrij als vegan zou willen bestellen in een restaurant, is dat een onmogelijke opgave! Dus ik begin er maar niet aan.. Toch probeer ik het wel zo veel mogelijk mee te nemen in mijn boodschappen, bewust biologisch en zoveel mogelijk vegan indien mogelijk 🙂

    Reply
  • 8 maart 2017 at 11:23 am

    Super interessant om zo eens het hele verhaal te lezen. Ik zou dus ook echt struggles krijgen met mijn vriend als ik deze stap zou maken – althans, dat zie ik altijd als een grote beer op de weg. Maar wat super fijn dat het bij jullie nu zo goed gaat. En dat het al ruim een jaar zo lekker gaat met vegan zijn. Heel inspirerend :)!

    Reply
  • 8 maart 2017 at 11:46 am

    Wat een fijn verhaal, en ook wel een beetje herkenbaar.
    Ik ben vegetarisch opgevoed en heb daarmee al een groot voordeel, maar toch heb ik er 30 jaar over gedaan om te bedenken dat echt alleen maar plantaardig wil eten. Thuis is het geen probleem, mijn man past zich gelukkig heel makkelijk aan – al geniet hij volop van vlees als we eens ergens anders eten.

    Super mooie foto’s trouwens, wauw!

    Reply
  • 8 maart 2017 at 11:01 pm

    Wat leuk om dit te lezen, volgens mij zijn alle dingen waar ik zo over twijfel precies die waar jij doorheen bent gegaan ook 🙂

    Reply
  • 8 maart 2017 at 11:16 pm

    Fijn dat jullie er samen zo goed uitgekomen zijn met eten! En De Groene Meisjes zijn echt een walhalla van recepten, echt heel fijn. Zelf heb ik nog nooit struggles ondervonden met eten, want ik heb geen relatie en vrienden waarmee ik samen eet zijn ook vegetarisch, dus dat scheelt allemaal weer. Alleen soms op familiediners geeft het wat problemen, maar tot nu toe gaat het allemaal prima 🙂

    Reply
  • Ik ben ondertussen 6 jaar vegetariër en in het begin was het ook moeilijk, (vooral ook omdat ik toen in een tijdjePortugal woonde, waar dat echt heel ongewoon was) dus dan dacht ik soms “ik eet maar 1 dag per week vlees/vis” of “ik eet enkel vlees/vis als ik niet thuis eet” of “ik eet enkel (relatief) milieuvriendelijk vlees/vis”, maar dat vond ik op den duur toch maar ingewikkeld worden. Na het lezen van eating animals ben ik nu al enkele jaren probleemloos vegetariër, en wil ik graag ook meer vegan eten, maar dat vind ik nog heel moeilijk. Ik denk dat ik met tussenstapjes dingen moet gaan vervangen, en vooral proberen thuis zo veel mogelijk vegan te koken.

    Reply
  • 10 maart 2017 at 10:13 am

    Jeetje, dat zijn best wel wat hobbels geweest. Nu ongeveer een jaar geleden werd ik vegetariër en dat bevalt me op dit moment echt super goed. Ik merk dat ik de stap naar vegan nog te lastig vind; ik werk met yoghurt, ga graag uit eten, dat soort dingen worden dan toch opeens ingewikkelder. Wel grappig is het dat ik, nu ik op mijzelf woon, nauwelijks nog dierlijke producten koop. Een pakje boter en wat room, daar blijft het wel bij. Misschien groei ik er dus wel heen en kan ik mij over een jaar een vegan noemen.

    Reply
  • 10 maart 2017 at 1:55 pm
    Els

    Het is nogal een verhaal! En niet zo makkelijk geweest ook, ik ben heel blij voor je dat het nu zo goed voelt!
    Wat ik me wel afvraag: wat eet Lucas nu dan? Kook jij veganistisch en maakt hij er dan nog iets van vlees bij ofzo?

    Mijn vriend en ik zijn al jaren vegetarier (hij langer dan ik zelfs!) en thuis eten we ook vooral veganistisch, Ik ben er tevreden mee zo, zolang we 5/7 dagen veganistisch eten en het niet als een opgave voelt. En alles gaat met stapjes. Van wasmiddel naar wasnoten, alleen nog ecologische schoonmaakproducten, fairtrade of tweedehands kleding etc. Als niet alles tegelijk hoeft blijft het leuk 🙂

    Reply
  • 12 maart 2017 at 3:15 pm

    Wat ben je toch een mooi mens! Mooi om je verhaal te lezen en te zien dat je zo naar je hart luistert als je keuzes maakt.

    Reply

Leave a Reply