Categories vegan

I ♥ vegan food!

Ik eet weer vegan! En het is ontzettend fijn en leuk en goed :). Een tijdje terug heb ik veganistisch gegeten (van de zomer in 2014 tot juni 2015 geloof ik), maar stopte daar toen mee. Ik schreef ooit een blogbericht over waarom ik weer vega at, en het kwam er uiteindelijk vooral op neer dat het gewoon echt niet meer leuk ging tussen Lucas en mij. Ik moest nog te veel ‘oefenen’ met vegan koken en liet daarbij vooral veel dingen weg, waardoor de maaltijden soms wat magertjes werden. Ook was ik toen nog vet (iets te) fanatiek met vet gezond eten, en suiker, vet en teveel calorieën waren gewoon echt not done. Hoe stom. Niet per se voor mij, maar wel voor het samen eten. Want dat ging niet meer en we gingen apart eten. Mijn hart brak! Verschrikkelijk was dit. Ik wist echt niet wat ik moest doen – weer vega eten ging echt ontzettend tegen m’n gevoel in. Maar ik heb altijd gezegd dat ik het vegan eten niet tussen ons in wilde laten komen, en dat was nu gebeurd.

SONY DSC Processed with VSCOcam with f2 preset

Lucas kwam met een compromis: hij stopte met het eten van vlees als ik weer vega ging eten. Wauw. Hoe moeilijk was dit – kiezen tussen de liefde van mijn leven en het eten van dierlijke producten… Maar wat een opoffering van Lucas, wat ontzettend lief dat hij wilde stoppen met vlees, voor ons! Uiteindelijk zei ik er ja op, omdat het samen eten en samen blij zijn toch belangrijker was. Ik hou zo veel van hem!

Lucas ging toen dus pescotarisch eten. Maar omdat hij het niet deed voor ethische redenen zoals ik, maar eigenlijk alleen maar voor ons deed, vond hij het ontzettend moeilijk. Ik was ontzettend trots op mijn vegetarische vriendje, haha! Aan iedereen om hem heen moest hij vertellen dat hij gestopt was met het eten van vlees en ik vond dat erg knap, ik weet dat dat soms lastig kan zijn. Maar ik zag ook wel dat hij het echt lastig vond soms om geen vlees te eten, en gewoon niet leuk. Ik probeerde eigenlijk toen het onderwerp een beetje te vermijden in de hoop dat hij nog langer vega bleef eten, en ook Luc sprak het niet zo heel erg uit omdat hij ook wist dat ik het niet leuk zou vinden als hij zou stoppen ermee. Na twee maanden had hij het toch gezien en besloot hij buitenshuis weer af en toe vlees te eten, maar thuis bleef hij vegetariër.

SONY DSC Processed with VSCOcam with m5 preset

Ik at nog steeds vega. Wel zo veel mogelijk biologisch, wat ik kon kopen bij de AH. Het voelde goed om dit voor Lucas te doen, voor ons, en sommige dingen vond ik ook wel echt weer lekker om te eten. Ik was ook wel echt heel blij om weer voor ons samen te koken en dat Luc het eten ook echt lekker vond. Dus ik genoot er ook wel van. Maar altijd zat er een knagend gevoel als ik iets dierlijks at. Ik at nooit iets dierlijks zonder dat ik me dat besefte en altijd zat er zo’n schuldgevoel, wat ik een beetje probeerde te negeren.

vegan_salad_bowl_falafel_wortel_tomato_tomaat_sweet_potato_zoete_aardappel_kikkererwten_chickpeas (Custom)

Uiteindelijk werd ook het vega eten steeds weer minder. Ik zocht meer de veganistische opties op. Het begon weer met het ontbijt – in plaats van kwark kocht ik weer sojayoghurt. Op stage en ’s avonds at ik wel vega. Vooral in december at ik steeds bewuster meer vegan en ik besloot op 1 januari alleen nog maar met Lucas samen vegetarisch te eten en de rest vegan. En zo midden januari at ik weer helemaal vegan. Grote ruzies met Lucas, ja echt. Super naar toch? Bah. Wat verschrikkelijk om daar zo’n ruzie over te hebben! Maar nee, ik ging niet meer terug naar vega. En ook nee, we gingen écht echt echt niet weer apart eten. Dat weigerde ik. Dus ik ging koken en vond het elke keer toch wel spannend wat Lucas van het eten zou vinden. En het eten werd beter en beter, gelukkig. De Groene Meisjes en een aantal kookboeken hebben echt ontzettend geholpen. Tuurlijk, onze smaken verschillen ook gewoon. En eten is voor mij ook gewoon veeeel belangrijker dan voor Lucas. En na een laatste grote ruzie kwam het besef dat het niet per se belangrijk is dat we samen vegan eten, maar dat het voor Lucas ook een goeie maaltijd wordt. Dat we samen ervan kunnen genieten en dat dat dan soms wat aanpassingen vergt. Lucas wil kaas eten en vlees eten – prima (begrijp me niet verkeerd, een vegetarisch vriendje zou natuurlijk heel leuk zijn haha), dus dan zorg ik er af en toe voor dat dat op z’n bord ligt. Zolang we maar samen kunnen eten en er allebei tevreden mee zijn.

En nu zijn we dus weer hier. Het is natuurlijk nog maar kijken hoe het gaat, maar het voelt nu wel goed en beter dan de vorige keer. Het voelt sowieso super goed om veganistisch te eten en te weten dat er geen dier hoeft te werken of lijden of dood te gaan voor mij. En hoewel het onderwerp veganisme wellicht nog af en toe wat spanning oplevert hier, is het misschien vooral belangrijk dat ik ook gewoon accepteer van Lucas dat hij vlees eet en andere dierlijke producten en ook dat hij het van mij accepteert dat ik dat gewoon niet wil doen. Daar verschillen we dan maar in. En ik ga gewoon door met met super veel liefde voor ons samen koken (en veel bakken haha). Want ik hou zooooooo veel van mijn lieve lieve vriend en ik wil hem voor geen goud kwijt!

Zo. Lang verhaal. Natuurlijk zijn alle foto’s veganistische hapjes :p.

Liefs!

17 comments

  1. Wat kan het af en toe toch lastig zijn om met ieders wensen en overtuigingen rekening te houden. Voor een enkele keer is het geen probleem, maar als je elke dag rekening houdt, dan is het lastig. Ik snap dat het af en toe strijd tussen jullie oplevert. Ik hoop dat dit een manier is dat het een goede balans is tussen zowel jou als Lucas zijn wensen!

    1. ☺️ dankje Veerle! Dat is lief! Ik hoop ook dat het zo blijft werken, zou ik echt heel erg fijn vinden. Inderdaad, soms is het heel erg lastig, maar eigenlijk komt het er op neer dat liefde het belangrijkst is. Haha, klinkt klef. Maar dat we elkaar gewoon gunnen wat we graag willen, I guess. Dat is belangrijk denk ik! Liefs

  2. Mijn vriend met zijn heilige stukje vlees is ook de reden dat ik vlees ben blijven eten. Om ruzie te vermijden eigenlijk en omdat ik geen zin had in gedoe. Ik ben nog steeds niet van plan om volledig te stoppen met vlees, maar ik wil dat vegetarisch bij mij de normale hap wordt en vlees de uitzondering. Sojayoghurt en notenmelk zijn standaard bij mij, maar echt veganistisch is voor mij nog een stap te ver. Chapeau voor jullie, het blijft wat zoeken, he.

    1. Mooi gezegd ja, het blijft wat zoeken! Ik snap helemaal dat je geen zin hebt in gedoe en ruzie – dit onderwerp kan best heel wat emoties teweegbrengen. Had ik ook niet verwacht! Vegetarisch als normale hap en vlees de uitzondering klinkt goed! Hopelijk voelt dat voor jou ook goed genoeg. Mooi dat je zo bewust ermee bezig bent, dat bewonder ik, en dat je de vrede wil bewaren 🙂 (thuis & op je bord, al ligt daar natuurlijk ook een beetje de strijd misschien!). Bedankt voor het delen!

  3. Ik ben vegan, mijn man vegetariër maar thuis wordt altijd veganistisch gegeten want ik kook. Ik heb ook vegan leren koken met vallen en opstaan, dingen uitproberen, recepten opzoeken op internet, vegan blogs beginnen volgen. Toen ik nog veggie was kon ik écht niet goed koken maar ik kan nu toch wel zeggen dat ik goed kan koken ^^ Ik schep er ook veel meer plezier in, ik ben veel meer bezig met wat we eten. wij eten ook elke dag iets anders, mijn man is dol op het eten dat ik kook en is ook trots dat we thuis vegan zijn.
    Mijn ex-vriend was een vleeseter en ik zou echt nooit meer kunnen samenzijn met iemand die vlees eet. Mijn overtuiging is gewoon té sterk om met zo iemand samen te leven. Het zou ook botsen en ik zou geen toegevingen kunnen doen.
    Ik ben dan misschien ook wel een beetje extreem, vind het knap dat jij hem tegemoet wou komen!

    1. Wat ontzettend leuk dat je dit deelt! Dankjewel. Echt goed om te lezen. Wat fijn dat het koken nu echt goed gaat en dat jullie allebei zo trots zijn op het thuis vegan zijn. Dat kan ik me voorstellen! Lijkt me inderdaad heel fijn als je met je partner op een lijn zit wat dit betreft. Ik vind het soms echt wel lastig dat m’n vriend vlees eet en ik kan het me ook niet voorstellen dat iemand vlees wil eten.. Het tegemoet komen heeft echt even geduurd bij mij! En nog heb ik het liefst dat hij vegan eet met mij, maar ik wil natuurlijk ook dat hij happy is. Eigenlijk eet hij gelukkig zelden thuis vlees. Op zich vond ik het pas naar worden dat m’n vriend vlees at toen ik meer vegan/helemaal vegan ging eten en gewoon steeds meer te weten kwam over dierenleed & hoe slecht de vee-industrie bijvoorbeeld is voor het milieu. Mijn overtuigingen snapt m’n vriend ook niet helemaal en soms is dat best vervelend, maar hij heeft wel veel geleerd van mij en is het er ook absoluut mee eens dat minder vlees eten goed is! Maar ik wil er niet meer te veel focus op leggen in onze relatie want we hebben zoveel leuks samen 😉 haha. Dankje voor het delen, leuk om te lezen. ☺️

  4. Oh wat fijn dat je weer vegan eet <3
    Ik realiseer mij maar weer eens extra dat ik enorm bof met een vriend die ook bewust kiest voor een veganistische levenswijze én ook nog eens bijna alles lust. Ik kan er hartig op los experimenteren.
    Ik hoop dat dit zo voor je werkt , ook op de langere termijn,
    xx
    Daniëlle

    1. Volgens mij was de reactie de vorige keer niet helemaal verwerkt haha, ik zag toen alleen je eerste zin staan!
      Lijkt me inderdaad geweldig, om als stel dezelfde visie en veganistische levensstijl te hebben 🙂 dan is het vast ook leuk om samen op zoek te gaan naar nieuwe vegan hotspots ofzo! En fijn dat hij veel lust en jij zoveel kan experimenteren :). Kookt je vriend ook graag?
      Dankjewel Danielle, heel erg lief. Liefs

  5. Het is vast wel een moeilijke zoektocht om een evenwicht hierin te vinden. Maar wel fijn dat Lucas ook af en toe vegetarisch eet. Mijn lief is een heuse vleesliefhebber en ik maak ook graag vegetarische gerechten klaar en vind het dan wel een overwinning als ‘ie niet eens gemerkt heeft dat er geen vlees in het gerecht zat ;-).

    1. Ahhh haha dat kan ik me zo voorstellen! Vleeseters missen het toch snel inderdaad, dat stukje vlees. Dus extra leuk als jij dan vega kookt en je vriend vindt het gewoon een lekker gerecht! ☺️ leuk! & ja, op zich is Lucas best flexibel 🙂 toen ik een paar jaar terug alleen geen vlees (maar wel vis en de rest) at, aten we altijd vega en dat was totaal geen probleem 🙂 maar vegan gaat hem soms wat te ver. Liefs!

  6. Wat een dapper openhartig verhaal. Hopelijk hebben jullie de manier gevonden waar jullie je allebei prettig bij kunnen voelen. Wij kunnen in ieder geval meegenieten van je receptentips en mooie foodfoto’s. Moet je daar niet eens iets mee gaan doen, ze zijn echt goed hoor!

    1. Wat ontzettend lief Simone, dankjewel voor je mooie reactie. Ik vind het echt leuk dat je de receptentips en foto’s leuk vindt! Ik vind het ook geweldig om foodfoto’s te maken, en wat zou het inderdaad tof zijn om daar echt wat mee te kunnen.. Lief van je!

  7. Dankjewel voor je berichtje op mijn blog! Ik had hier al gelezen dat je weer vegan eet, maar ik had het toen even te druk om te reageren. Dus dan nu maar eventjes. Fijn om te horen dat je nu wel je weg hebt gevonden in veganisme, samen met Lucas! Ik vind het heel goed en knap dat je hiermee lekker bij jezelf gebleven bent en hebt gedaan wat op dat moment goed voelde, want het is vast niet makkelijk geweest allemaal. Geniet van al het lekkere eten en we spreken elkaar vast wel weer in de comments. 🙂

    1. Oh Martine wat ontzettend lief en wat leuk je reactie :)! Yay, dankjewel wat je allemaal schrijft. Vind ik heel leuk om te lezen! Ik ben ook heel blij hoe het nu gaat – Lucas heeft niet de neiging om niet samen te eten omdat het eten nu wel gewoon lekker smaakt 😉 en we hebben er gelukkig absoluut geen strijd meer over, maar dat was inderdaad anders. Maar wel goed om even te beseffen weer, dat het nu zo lekker gaat! Ja, doen we zeker :), we spreken elkaar in de comments! Veel liefs

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge